Główne wnioski

Regulacje i otwarte rynki zapewniają bezpieczeństwo inwestycji i stwarzają warunki, w których małe przedsiębiorstwa mogą konkurować z dużymi korporacjami.

Niemiecka polityka energetyczna to połączenie instrumentów rynkowych i przepisów prawnych. Zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii (EEG), elektryczność pochodząca z tych źródeł ma gwarantowane pierwszeństwo w dostępie do sieci, co daje bezpieczeństwo inwestycji i pozwala firmom rodzinnym i małym przedsiębiorstwom konkurować z potentatami. Przyjęta polityka umożliwiła producentom zielonej energii jej sprzedaż do sieci po predefiniowanej stawce. Stawki określa się mianem degresywnych, co oznacza, że maleją one z czasem. Mechanizm ten ma zapewnić spadek cen w przyszłości. Wraz z wprowadzeniem systemu aukcyjnego, rząd niemiecki szuka nowych sposobów na zaangażowanie swoich obywateli w projekty energetyczne. W odróżnieniu od węgla czy energii jądrowej koszt OZE nie jest ukryty ani przeniesiony na przyszłe pokolenia, lecz transparentny i jednorazowy. Państwo pełni swoją rolę w wyznaczaniu celów i wypracowywaniu rozwiązań, ale to rynek decyduje o wysokości inwestycji w OZE i kształtuje ceny elektryczności. Konsumenci mogą dowolnie wybrać swojego dostawcę energii, a więc mogą zdecydować się na najtańszą opcję lub na dostawcę, którego energia w całości pochodzi z OZE.