Polityka czystej energii

Ustawa o energii cieplnej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii oraz Program Stymulacji Rynku (MAP)

Niemiecka ustawa o energii cieplnej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii została uchwalona w celu zwiększenia jej udziału w bilansie energetycznym do 14% do roku 2020. Właściciele nowych budynków są zobowiązani do pozyskiwania części ciepła ze źródeł odnawialnych, zaś właściciele starszych budynków mają prawo do pomocy finansowej podczas ich renowacji. Fundusze na ten cel zostały zablokowane podczas kryzysu ekonomicznego, pomimo, że każde wydane euro zwracało się siedmiokrotnie w postaci prywatnych inwestycji. Obecnie program został wznowiony.

W 2009 r, na długo przed katastrofą w Fukuszimie, doszło do uchwalenia niemieckiej ustawy o energii cieplnej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii. W zamierzeniu ma ona doprowadzić do zwiększenia udziału ciepła ze źródeł odnawialnych w bilansie energetycznym kraju do 14% w 2020 r. Właściciele nowych budynków - osoby fizyczne, przedsiębiorstwa oraz sektor publiczny - zobowiązani są do pozyskiwania części ciepła ze źródeł odnawialnych takich jak kolektory słoneczne, pompy ciepła, czy kotłów opalanych drewnem, nawet jeśli budynek przeznaczony jest na wynajem. Właścicielom pozostawiono swobodę co do wyboru sposobu, w jaki spełnią te wymagania Ci, którzy nie chcą wykorzystywać OZE, mogą wydać więcej na ocieplenie budynku lub pozyskać ciepło od komunalnych zakładów grzewczych albo od jednostek kogeneracyjnych. Ponieważ rząd niemiecki jest zobowiązany prawem europejskim do wprowadzenia standardów budynków o niemal zerowym zużyciu energii, planuje on włączyć obowiązek ogrzewania ciepłem ze źródeł odnawialnych do prawa budowlanego.

Z uwagi na fakt, że systemy pozyskiwania ciepła z odnawialnych źródeł energii mogą zostać zaprojektowane od podstaw jedynie w przypadku budowy nowych obiektów, ustawa znajduje swoje zastosowanie jedynie dla tego rodzaju budownictwa. Właścicielom budynków wybudowanych wcześniej, rząd niemiecki pomaga przy renowacji systemów grzewczych poprzez Program Stymulacji Rynku (MAP), zapoczątkowanym w 2000 r. Obecnie jest on głównym źródłem pomocy dla budynków już istniejących, a w przypadku nowego budownictwa odnosi się on tylko do pewnych rodzajów innowacji.

Właściciele domów, małych i średnich przedsiębiorstw, freelancerzy oraz gminy mogą ubiegać się o specjalne dofinansowanie przy montażu następujących instalacji:

  1. Małe i duże kolektory słoneczne
  2. Piece opalane biomasą z automatycznym układem podawczym (np. wykorzystujące pellet drewniany)
  3. Wysokowydajne gazyfikatory drewna opałowego
  4. Wydajne pompy ciepła
  5. System sieci ciepłowniczych, magazynowania ciepła, rurociągi biogazu
  6. Geotermalne systemy ciepła. Celem inicjatywy jest racjonalizacja konsumpcji energii cieplnej pochodzącej ze źródeł odnawialnych w sytuacji, gdy budynek nie został zbudowany według obowiązujących dziś standardów. MAP posiada roczny budżet w wysokości ponad 300 milionów euro. Z punktu widzenia wpływu, jaki MAP ma na rynek energetyczny, jest on programem bardzo efektywnym. Każde euro z funduszu MAP wygenerowało ponad siedem euro w inwestycjach prywatnych.

Problemy budżetowe

Przez kilka niepewnych lat dostępne fundusze zależały od wolumenu handlu certyfikatami, dlatego też MAP był narażony na kaprysy polityków. Jednakże po ostatnich poprawkach, wniesionych do programu w 2015 r., dotacje znacznie zwiększono po to, by bardziej zdynamizować ten segment runku. Rynek energii cieplnej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii pokazał, że pomimo niskich cen możliwe jest osiągnięcie zamierzonego celu.