Dlaczego Energiewende?

Ograniczanie importu energii

Niemcy importują około dwie trzecie zużywanej przez siebie energii. Odnawialne źródła energii i wyższa efektywność energetyczna przyczyniają się w istotny sposób do ograniczania importu, a tym samym do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego Niemiec.

W 2015 roku Niemcy wydały na import zasobów energetycznych około 66 miliardów euro, co stanowi 7% ogółu wydatków na import. Ponad dwie trzecie zasobów energetycznych Niemiec, w tym uran, pochodzi z importu. Niemiecki instytut ekologiczny Oeko-Institut szacuje, że w 2015 roku dzięki odnawialnym źródłom energii zmniejszono energetyczne wydatki importowe o 8,16 miliarda euro. Większość odnawialnych źródeł energii wykorzystano dla potrzeb produkcji energii elektrycznej i ciepła; krajowa produkcja paliwa silnikowego ze źródeł odnawialnych wyniosła zaledwie około 5% całości.

Wyższa efektywność energetyczna również może przyczynić się do ograniczania importu energii. Z badania przeprowadzonego wspólnie przez Instytut IFEU w Heidelbergu i Instytut Badań nad Strukturami Gospodarczymi wynika, że scenariusz przyjęcia rozwiązań o wyższej wydajności energetycznej zapewniłby w 2030 roku zmniejszenie wydatków importowych na energię o 4 miliardy euro w porównaniu ze scenariuszem pozbawionym elementów wyższej wydajności energetycznej. Przy czym wartość oszczędności rosłaby w kolejnych latach. Pod tym względem przekształcenia na rynku energetycznym przyczyniają się także do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego. Konflikt między Rosją i Ukrainą uwidocznił, jak ważne jest bezpieczeństwo energetyczne. Z badania przeprowadzonego przez niemiecki Instytut Fraunhofera IWES w 2014 r. wynika, że wzrost odnawialnych źródeł energii (OZE) mógłby do 2030 roku zrównoważyć w Niemczech ilość gazu importowanego obecnie z Rosji.

W roku 2013 Niemcy wydały 90 miliardów euro na import energii. Jak to opisano powyżej, w ciągu zaledwie dwóch lat kwota ta zmalała do 66 miliardów, jednak spadek ten nie wynikał przede wszystkim z niższego zapotrzebowania na energię z zagranicy, a raczej z niższej ceny za paliwa kopalne. Przykładowo, baryłka ropy naftowej w 2013 roku kosztowała około 100 dolarów, a w roku 2015 jej cena wynosiła niespełna 50 dolarów.